09/08/2026
Tak właśnie jest i z perspektywy czasu i doświadczenia życiowego stwierdzam, że to jest piękne🌞🌴
🛑 CZY KAŻDA MINUTA GROZI NIEODWRACALNYM USZKODZENIEM PSYCHIKI LUB TRAUMĄ?
Czy zegar biologiczny noworodków i starszych dzieci jest brutalnie resetowany w Hiszpanii?
W Polsce obowiązuje często tzw. "Kult Świętej Godziny Dwudziestej”. O 20:00 w polskich domach zapada grobowa cisza. Dziecko musi być umyte, nakarmione kaszką, owinięte w kocyk i oddelegowane do krainy Morfeusza.
W Hiszpanii? W Hiszpanii czas to pojęcie względne...
Wyobraźcie sobie taką scenę: tradycyjna andaluzyjska tasca (bar) lub inna knajpa, piątek, godzina pierwsza w nocy. Decybele w lokalu przekraczają normy startującego odrzutowca, gdy gra muzyka lub z głośników ryczy lokalna telewizja.
Dorośli Hiszpanie piją trzecie caña, dyskutują lub kłócą się o rzut karny dla Realu Madryt, gestykulują tak mocno, że mało nie pozbawiają się oczu. A gdzie są dzieci?
Otóż dzieci tworzą właśnie autonomiczną, miniaturową republikę przed barem. Cztero- i siedmiolatkowie, z twarzami kompletnie oblepionymi cukrem z churros i ketchupem z patatas bravas, biegają z prędkością światła dookoła stolików.
Biegają, bawią się na chodniku. Grają w piłkę, używając śmietnika jako bramki. Są na nogach od 7 rano, ale napędza ich czysta, Hiszpańska adrenalina i cukier. 😁
Gdy zegar wybija 2:30 w nocy, następuje moment czystej poezji i filozofii egzystencjalnej. Trzyletni Manuel, który przed chwilą próbował zjeść kamień, nagle doznaje całkowitego wyłączenia systemu. Pada jak rażony piorunem, prosto na twarde, plastikowe krzesło ogrodowe, pod ryczącym głośnikiem.
Matka Manuela, Carmen, nawet nie przerywa rozmowy o plotkach z sąsiedztwa. Narzuca na niego swoją dżinsową kurtkę, dopija wino i stopą delikatnie buja wózek, w którym z kolei smacznie śpi trzymiesięczny bobas, kompletnie niewzruszony faktem, że dwa metry od jego głowy don Pedro właśnie drze się na całe gardło: "¡UNA CE***ZA MÁS!”.
Obcokrajowiec patrzy na to i aktywuje mu się wewnętrzny sprzeciw oraz chęć wykonania telefonu do opieki społecznej? No bo jak to tak? Bez rutyny? Bez spania w całkowitej ciemności? Bez szumu białego misia? Przecież to dziecko rano będzie nie do zniesienia.
Spokojnie, nie będzie. Bo w tym całym Hiszpańskim szaleństwie ukryta jest genialna, życiowa mądrość.
Hiszpanie od małego wychowują swoje dzieci w absolutnym treningu odporności akustycznej i społecznej. Hiszpańskie dziecko nie wie, co to jest stres, bo od kołyski wie, że świat to jedna wielka, głośna impreza, na której zawsze znajdzie się dla niego kawałek tortu.
Nie ma tu neurotycznego chuchania i dmuchania. Dzieci biegają po nocy, przewracają się, zdzierają kolana, wstają, jedzą frytkę, która spadła na ziemię, i biegną dalej. Są wolne. 😁
Na kogo wyrastają potem te dzieci?
Czego uczy się czteroletni chłopiec i trzyletnia dziewczynka o 3 nad ranem na ulicy lub między stolikami, gdy Hiszpanie siedzą wygodnie, zamawiają zimne piwo?.
A jeśli Wasze dzieci w Polsce nie chcą spać o 20:00 zabierzcie je do najbliższego baru?
Czy każda minuta spóźnienia położenia dziecka do snu grozi traumą?
I wiecie co jest w tym ciekawego, te dzieci wyrastają potem na tych niesamowicie otwartych, uśmiechniętych ludzi, którzy nie mają problemów z nawiązywaniem relacji, nie boją się tłumu i potrafią rozmawiać z każdym, od profesora uniwersytetu po barmana w brudnym fartuchu. 🥰
