16/10/2026
“ဘာကိုမဆို ခေါင်းညိမ့်တတ်သူတွေ ဖတ်ဖို့”
▪️မနေ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကလေး ကြည့်မယ်ဆိုပြီး Yes Man ဆိုတဲ့ ဟာသကား ကြည့်ဖြစ်တယ်။ တဝက်လောက်ပါပဲ။ အဲဒါလေးကြည့်ရင်း တွေးမိတာလေးပေါ့။
ဇာတ်ဆောင်မင်းသားက ဘယ်တော့မဆို No လို့ ပြောလေ့ရှိတယ်။ ဒါလေး လုပ်ပေးပါဦး ဆိုလည်း နိုး၊ ဒီနေရာ သွားရအောင် ဆိုလည်း နိုး။ ဘဝရဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ၊ ပျော်ရွှင်စရာတွေ၊ သူတပါးလာတောင်းတဲ့ အကူအညီတွေကို နိုး လို့ ပြောပြောပစ်တာ။ အဲဒါနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေက မင်း တစ်ခုခုတော့ လုပ်သင့်ပြီလို့ အကြံပေးတယ်။ သင်တန်းလိုပွဲတစ်ခု သွားတက်ပြီးတော့ အဲဒီက ဆရာကို ကတိပေးလာတယ်။ နောင် ဘာကိုမဆို Yes လို့ပဲ ပြောတော့မယ်ပေါ့လေ။
တွေးမိတာက တခြားမဟုတ်ဘူး။ သူ အဲဒီလိုကတိပေးလာတယ် ဆိုတာကို သူငယ်ချင်းတွေက သိသွားကြတဲ့နောက်မှာ ဆက်ဆံကြတဲ့ပုံစံပေါ့။ အရက်ဝိုင်းဆိုလည်း ရှင်းခိုင်း။ ပါတီပွဲရှိတယ်ဆိုလည်း လာခိုင်း။ ဒီကောင် မငြင်းတော့ဘူးဆိုတာ သိနေတော့ အကုန်တောင်းဆိုကြတော့တာ။
▪️ဘဝမှာလည်း အဲဒီလို Yes Person တွေရှိတယ်။ သူတို့ကတော့ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ကတိပေးထားလို့ ဘာကိုမဆို ခေါင်းညိမ့်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ လူတွေကို စိတ်ချမ်းသာစေချင်တာ။ သူတို့ကို မကောင်းမြင်သွားမှာကြောက်တာ။ အားနာတာ။
ဒါလေး လုပ်ပေးနော်ဆိုလည်း Yes, သူလုပ်ပေးနိုင်လည်း Yes, မလုပ်ပေးနိုင်လည်း Yes, ပိုက်ဆံချေးလည်း Yes ပဲ။ ပြန်မဆပ်လည်း Yes ပဲ။ တလောကလုံးကို လုပ်ပေးနေပေမဲ့ လုပ်ပေးသလောက် အသိအမှတ် ပြုမခံကြရဘူး။ ဟော … နည်းနည်းကလေး အသိအမှတ် ပြုခံလိုက်ရရင်လည်း နဂိုထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုကောင်းပေးကြတဲ့သူတွေ။
တစ်ဖက်မှာလည်း သူတို့ကြောင့် လူတွေအဆင်ပြေကြတယ်။ ပျော်ရွှင်ကြတယ်။ လူချစ်လူခင်လည်း များတယ်။ တခြားတစ်ဖက်မှာတော့ သူက ဒီလိုလူဆိုတာ သိနေတဲ့အတွက် မလေးစားတာတွေ၊ အမြတ်ထုတ်တာတွေ ရှိလာတယ်။
▪️ဒါကြောင့်လည်း ဘဝဆိုတာ အမြဲတမ်း ဟန်ချက်ကို ရှာနေရတာလို့ ခဏခဏ ရေးဖြစ်တာ။ Life is all about adjustment.
ရုပ်ရှင်ထဲက မင်းသားလောက် No တွေချည်း ပြောမိနေတာဆိုလည်း Yes လို့ ပြောတတ်အောင် ကြိုးစား။ ကိုယ်က Yes Person ဖြစ်နေခဲ့ရင်လည်း No လို့ ပြောတတ်အောင် လေ့ကျင့်။ တစ်ဖက်စွန်း ရောက်နေပြီ သတိထားမိတိုင်း အလယ်ကို ပြန်ပြန်ဆွဲတည့်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်။
▪️ကိုယ်တိုင်လည်း Yes Person ဆိုတော့ ခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်တယ်။ ကိုယ်လုပ်ပေးလိုက်ရမှ ကျေနပ်တာ။ ငြင်းလိုက်ပြီးရင် အပြစ်ကြီးတစ်ခုခု ကျူးလွန်မိထားသလိုပဲ။ ဘယ်လောက်တောင်လဲဆို ကိုယ့်အပေါ် မကောင်းတဲ့သူကိုတောင် တစ်ခုခု တုံ့ပြန်ပြီးသွားရင် အားနာနေတာ။ ဒီလိုနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှု မရှိတော့တဲ့အဆင့်ထိပါ ဖြစ်သွားတတ်တယ်။
ဟုတ်တယ်လေ။ ကိုယ့်အပေါ် မကောင်းတဲ့သူကို ခွင့်လွှတ်ပေးရမယ်။ အငြှိုးမထားရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆက်ဆံချင်သလို ဆက်ဆံခွင့်တော့ ပေးထားလို့ ဘယ်ရမလဲ။ ဒါဟာ Self-respect မရှိတာကို ပြတာပဲ။ Yes Person တွေမှာ အဲဒီပြဿနာ ခဏခဏ ကြုံကြရတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် မလေးစားမှတော့ ဘယ်သူကများ လာလေးစားပါဦးမလဲ။
▪️မကြာခဏလည်း ရေးဖူးတယ်။
The way people treat you is the reflection of your personality.
လူတွေ မင်းကိုဆက်ဆံတဲ့ပုံစံ ဆိုတာ တကယ်တော့ မင်းကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရဲ့ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုပဲ။
▪️သတိထားကြည့်ကြည့်။ စွာတတ်တဲ့သူဆို တော်ရုံ ဘယ်သူမှ သွားမထိရဲဘူး။ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်တဲ့သူတွေဆိုရင်ကျ နိုင်ကြတယ်။ ပြောရဲဆိုရဲကြတယ်။ သူစိမ်းမပြောနဲ့။ မိသားစုထဲတောင် အဲဒီလိုပဲ။ လူ့သဘာဝက ရှားပါးလေ၊ တန်ဖိုးထားလေ မဟုတ်လား။
အပြင်သွားစားကြတယ်။ ကိုယ်ကပဲ ထုတ်ထုတ်ရှင်းလေ့ရှိတယ်ဆို တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အဲဒါက သူတို့အတွက် New Normal လို ဖြစ်လာတယ်။ တစ်ခါလေး ထုတ်မရှင်းဘဲ နေကြည့်လိုက်။ မကြိုက်ကြတော့ဘူး။
ကိုယ်က ခြစ်ကုတ်စုပြီး ရသမျှ အိမ်ကို ပြန်ပို့တယ်။ ဖုန်းအသစ် လဲဖို့လိုလို့၊ ကျန်းမာရေးကိစ္စရှိလို့ မပို့ဘဲ နေကြည့်လိုက်။ အိမ်က ငြူစူရော။ ဟော … ဆိုးသွမ်းနေတဲ့ နောက်သားသမီးတစ်ယောက်က အသုံးအစွဲလေး လျော့လာတယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကျ အရမ်းတွေ ချီးကျူးနေကြရော။
ဒါကြောင့် ဘယ်သူက ငါ့ကို တန်ဖိုးမထားဘူး၊ လူတွေက ငါ့စကားကို အလေးအနက် မရှိဘူး၊ ငါ့ဆန္ဒဆို မစဉ်းစားပေးကြဘူး စသဖြင့် ညည်းမိနေတယ်ဆို အဲဒါက ဘယ်သူ့ကြောင့်မှ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်ကပဲ အဲဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ ဆိုတာကို ပြန်သတိရစေချင်တယ်။
▪️ဒါဖြင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ မကူညီရတော့ဘူးလား၊ တန်ဖိုးတက်အောင်ဆိုပြီး ရှားပါးအောင် နေရတော့မှာလား။
ဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်သေးဘူး။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကူညီဘဲ၊ လုပ်ပေးနိုင်တာကို တမင်တကာကြီး လုပ်မပေးဘဲ နေရင်လည်း ကိုယ်ပျော်မှာမှ မဟုတ်တာ။
အဓိကက အပေါ်မှာရေးခဲ့သလို၊ ဟန်ချက်ကို ပြန်ပြန်ထိန်းဖို့ပဲ။ ဘာလာပြောပြော ခေါင်းညိမ့်တတ်တယ်ဆို ငြင်းတတ်အောင် ကြိုးစားကြည့်ဖို့ပဲ။ အရာအားလုံးက အလေ့အကျင့်ပါပဲ။ ကြိုးစားရင် ရပါတယ်။ ငြင်းမိပြီးတိုင်း စိတ်မသက်မသာ ခံစားရတာတွေလည်း ကြာလာတာနဲ့အမျှ လျော့သွားပါလိမ့်မယ်။
▪️ကျွန်တော်လည်း Yes Person မို့ အမြဲဆင်ခြင်နေရတာ နှစ်ခုရှိတယ်။ ကိုယ်တိုင် အစွန်းရောက်မသွားဖို့ရယ်၊ နောက်ထပ် Yes Person တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သူ့အပေါ် အမြတ်မထုတ်မိဖို့ရယ်ပါ။
သူ့ရဲ့ ဘယ်လိုကူညီမှု၊ သိတတ်မှု၊ နားလည်ပေးမှုကမှ ကိုယ့်အတွက် New Normal ဖြစ်မသွားစေဖို့ပေါ့။ ဒါ သူလုပ်ပေးရမယ့် တာဝန်ပဲဆိုပြီး မထင်မိစေဖို့ပေါ့။ တစ်ခုစီ၊ တစ်ခုစီ၊ တစ်ကြိမ်စီ၊ တစ်ကြိမ်စီတိုင်းအတွက် ကျေးဇူးတင်တတ်အောင်၊ အသိအမှတ်ပြုတတ်အောင် တတ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပါတယ်။
ဆယ်ကြိမ်ကူညီပေးခဲ့ပြီး တစ်ကြိမ်ပျက်ကွက်မိလိုက်တာအတွက် ပြစ်တင်ခံရတိုင်း၊ တစ်ခါကူညီပေးလိုက်တဲ့သူကို ကိုယ့်ထက် ပိုကျေးဇူးတင်နေတာတွေ မြင်ရတိုင်း ဖြစ်တဲ့ခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်လို့ပါ။
ဒေါက်တာ ဖြိုးသီဟ
၁၅.၁၀.၂၀၂၆