21/06/2026
පියවරුන්ගේ දිනය: සුභ පැතුමකට එහා ගිය සත්යය
අද පියවරුන්ගේ දිනයයි.
අප අතර බොහෝ දෙනෙකුගේ පියවරුන් අද අප සමඟ නැත. ඔවුන් හිඳි අසුන් හිස්ව ඇත. ඔවුන්ගේ හඬ අද ජීවත් වන්නේ මතකයන් තුළ පමණි. එහෙත් අද අපම පියවරුන් ලෙස ජීවිතය ගත කරමින් සිටිමු.
අපි බොහෝ විට හඬ නගා නොකියන සත්යයක් තිබේ. අපේ දරුවන් අප දෙස බලා සිටිති.
අද අප සමාජ මාධ්යවල පළ කරන සුභ පැතුම්වලින් නොව, වසරේ ඉතිරි දින 364 තුළ අප ජීවත් වූ ආකාරයෙන් ඔවුන් ඉගෙන ගනී. අපි අපේ පියාට කතා කළේ කෙසේදැයි ඔවුන් දුටුවා. අපි ඔහුට ඇමතුමක් දුන්නාදැයි ඔවුන් දුටුවා. ඔහු වෙනුවෙන් පෙනී සිටියාදැයි ඔවුන් දුටුවා. ඔහු ශක්තිමත් වූ විට පමණක් නොව, දුර්වල වූ විටත් අප ඔහුට ගෞරව කළාදැයි ඔවුන් දුටුවා.
දිනක් භූමිකාවන් මාරු වේ. අපේ දරුවන්ද පියවරුන් සහ මව්වරුන් බවට පත්වේ. එවිට ඔවුන් අපට ලබාදෙන ආදරය හා සැලකිල්ල, අපි අපේ දෙමාපියන්ට ලබාදුන් ආදරයේම ප්රතිධ්වනි වනු ඇත. එය ජීවිතයේ චක්රයකි.
අද එම චක්රය තරමක් බිඳී ගිය සේ පෙනේ. බොහෝ පියවරුන්ට ලැබෙන්නේ “Happy Father’s Day” යන කෙටි පණිවිඩයක් පමණි, නමුත් පුතා හෝ දුවගේ පැමිණීමක් නොවේ. බොහෝ පුතුන් අසන්නටවත් කාලය නොමැති තරම් කාර්යබහුලය. බොහෝ දියණියන්ට, තමන්ව වරක් උරහිස මත රැගෙන ගිය මිනිසාට අද තමන්ගේ සහාය අවශ්ය බව අමතක වී ඇත. අපි අපේ පියවරුන්ට දැක්වූ ගෞරවයට වඩා අඩු ගෞරවයක් සමහර දරුවන් අපට දක්වති.
එහෙත් ආදරය මැරෙන්නේ නැත. එය සමහර විට සැඟවී යයි පමණි.
පියවරුන්ට:
ඔබ කළ නිහඬ කැපකිරීම් දරුවන් දැක ඇත, ඒවාට ස්තුතියක් නොලැබුණද. ඔබ ගෙවූ බිල්පත්, ඔබ සඟවාගත් බිය, ඔබ අත්හැර දැමූ සිහින — ඒ සියල්ල ඔබේ දරුවන්ගේ ජීවිත ගොඩනැගුවා. දිගටම ඔබේ යුතුකම් ඉටු කරන්න. ඔබේ ආදර්ශය ඔවුන්ගේ ජීවිතයේ සැලැස්මයි.
දරුවන්ට:
ඔබේ පියා සදාකාලිකව ඔබ සමඟ නොසිටිනු ඇත. ඔබට බයිසිකලයක් පදින්න ඉගැන්වූ මිනිසා, ඔබ අසනීප වූ රාත්රීවල නිදි නොලැබූ මිනිසා, ඔබේ සිහින වෙනුවෙන් තමා අකමැති රැකියාවන් කළ මිනිසා — අද ඔහුට ඔබ අවශ්යයි. ඔබේ මුදල් නොවේ. ඔබේ කාලයයි. ඔබේ ගෞරවයයි. කිසිදු හේතුවක් නොමැතිව දෙන දුරකථන ඇමතුමයි.
පියවරුන්ගේ දිනය එක දිනක සංදර්ශනයක් විය නොහැක. ඡායාරූපයක්, තෑග්ගක්, සුභ පැතුමක් — ඒවා පහසුය. ඉවසීමෙන්, සමාව දීමෙන්, කිසිදු වාසියක් නොමැති විටත් පෙනී සිටීමෙන්.
දෙමාපියන් ATM යන්ත්ර හෝ ප්රවාහන සේවා නොවේ. දරුවන්ද ප්රදර්ශන භාණ්ඩ හෝ විශ්රාම සැලසුම් නොවේ. අපි එකිනෙකාට අයිති මිනිසුන් වෙමු. දෙමාපියන් සහ දරුවන් අතර ඇති එම නොපෙනෙන ආදරය මත ලෝකය ගමන් කරයි.
එබැවින් අද සුභ පතනවාට පමණක් සීමා නොවන්න. ආදරය ක්රියාවට නංවන්න.
ඔබේ පියා ජීවත්ව සිටී නම් ඔහුට ඇමතුමක් දෙන්න.
ඔබේ දරුවා ඔබ අසල සිටී නම් ඔහු හෝ ඇය වැළඳ ගන්න.
ඔබේ පියා මෙලොවින් සමුගෙන ඇත්නම්, ඔබේ දරුවන් හෙට ඔබට ඇමතුමක් දීමට ආශා කරන ආකාරයෙන් ජීවත් වන්න.
මන්ද, මෙම චක්රය දිගටම පවතී.
එය කුමන ආකාරයේ චක්රයක් විය යුතුදැයි තීරණය කරන්නේ අපමයි.